MENU

Alje Kamphuis is "Verdwaald in alle vragen"

Op vrijdag 12 april gaf journalist en programmamaker Alje Kamphuis een lezing n.a.v. zijn boek "Verdwaald in alle vragen" waarin hij ingaat op de vragen die achterbleven na de zelfmoord van zijn broer.
Een verslag van Martina Heinrichs.

Je hebt een dierbare verloren die zelf uit het leven is gestapt. In de volksmond heet dat zelfmoord, maar met dit woord hadden alle aanwezigen tijdens de interactieve lezingenmiddag voor nabestaanden "Verdwaald in alle vragen" op 12 april j.l. grote moeite. Noem het dan zelfdoding of suïcide, maar ook dat zijn beladen termen. Inhoeverre was deze handeling een vrije keuze of toch eerder een wanhoopsdaad? Kiezen uit twee (on)mogelijkheden: verder leven met een ondraaglijk fysiek of psychisch lijden - al dan niet uitbehandeld - of een einde aan dit leven maken?

Alje Kamphuis vertelde over de zelfdoding van zijn broer Ernst waarover hij een boek met dezelfde titel heeft geschreven. Naast de woordkeuze zoals hier beschreven kwamen ook andere thema's aan de orde: hoe om te gaan met het schuldgevoel en met de vraag: had ik er iets aan kunnen bijdragen om deze daad te voorkomen? Of: wat gebeurde er in de laatste uren ervoor, welke gedachten gingen in het hoofd van de dierbare om? Wat was de reden voor deze daad? Vaak weten wij dit niet, want er is niet altijd een afscheidsbrief. En zelfs de informatie uit een afscheidsbrief kan heel summier zijn, in een opwelling geschreven of een schijnwerkelijkheid weergeven.

En uiteraard is elk geval anders. We keken naar een interview dat Alje Kamphuis - journalist bij de NCRV - maakte met Viktor Staudt, die een zelfdodingspoging overleefde en daarover een boek schreef. Hij leek heel planmatig te werk te zijn gegaan. Hij ging zelfs een dag vantevoren naar het station om te 'oefenen' hoe hij zich voor de trein zou gooien. Uiteindelijk mislukte zijn plan en hij verloor zijn beide benen. Bij anderen lijkt het in een opwelling te gebeuren, een spontane handeling die de nabestaanden niet hebben zien aankomen, een volkome verrassing. En een hele worsteling om er een plek aan te geven en deze gebeurtenis te verwerken. Eigenlijk krijg je als nabestaande levenslang, je schrikt bij elk bericht in de media over een zelfdoding, herinneringen worden weer opgerakeld. In de gesprekken van deze middag werdook het aspect op tafel gelegd dat in Alje's boek in het hoofdstuk "Waardig sterven" voorkomt: zelfdoding als gevolg van een afgewezen euthanasieverzoek. Het kan daarbij soms erg schokkerend zijn tot welke inhumane methodes men moet overgaan wanneer de artsen weigeren om te helpen.

Terug

Wanneer is er wat te doen?

Kalender wordt geladen...

Bekijk het volledige overzicht >

Volg ons op Twitter Twitter icon

Ontvang onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte en meld u aan voor de nieuwsbrief
Aanmelden

Lees hier de Kloosterkrant

Het Klooster in beeld