MENU

Een kloosterretraite die je hart kan openen

Door Ton Roumen, theoloog en spiritueel auteur. Over onderwerpen die hij in zijn boeken aansnijdt verzorgt hij regelmatig retraites, seminars en lezingen.

De smartphone wordt slimmer, de computer krijgt een steeds grotere capaciteit en het tempo van leven wordt hoger. Ondertussen blijven kloosters oases van rust en stabiliteit. In het getijdengebed zingen de kloosterlingen trouw hun psalmen.

Eer zij de heerlijkheid Gods,

Vader, Zoon en Heilige Geest.

Zo was het in den beginne,

zo zij het thans en voor immer;

tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

In de kloosters worden al eeuwenlang psalmen gezongen. Iedere dag opnieuw, overal in de wereld, in alle kloosters. Wat een contrast. De snel veranderende wereld tegenover de onveranderlijke en vertrouwde praktijk van het zingen van psalmen. Wat er ook gebeurt, psalmen worden dagelijks, verschillende keren gezongen. Dat geeft een rustig en veilig gevoel.

Al meteen bij aankomst in klooster Huissen, waar ik de afgelopen week een retraite gaf, kon ik de rustige en vertrouwde sfeer proeven. Tijdens die retraite maakte de groep kennis met uiteenlopende meditatievormen. Het betrof niet zomaar een gezellige mix van meditaties. De opbouw van de retraite werd bepaald door het vinden van een antwoord op de existentiële vraag: wat wil zich in mij meedelen? Daarover ging de retraite.

Rust en stilte zijn basisingrediënten. Die vind je zeker in het klooster. Ze zijn een voorwaarde om in de retraite existentiële antwoorden te vinden. Hoe kom ik bij mijn innerlijke zelf? Hoe wil ik mijn leven verder vorm geven? Hoe kan ik balans vinden tussen rust en actie? Het antwoord is niet alleen te vinden in de stilte en de rust van het klooster; ze zijn wel een voorwaarde om te luisteren naar je hart en dit vol te laten stromen met levensadem, met genegenheid. Liefde noemen we dat. De liefde die zo vaak bezongen is, vooral ook de liefde voor jezelf, zoals in het lied van Harrie Jekkers.

Want ik hou van jou

is niet de sleutel tot de ander,

maar ik hou van mij

al klinkt het bot en slecht,

want wie van zichzelf houdt

die geeft pas echt iets kostbaars,

als hij ik hou van jou

tegen een ander zegt.

Je geeft aan anderen, zorgt voor anderen, neemt verantwoordelijkheid voor de ander. Maar wat je voor anderen doet, kun je eerst voor jezelf doen, te beginnen met het ontvangen van liefde voor jezelf. Dan kun je delen wat je in je hebt. Je kunt niet delen wat je niet hebt. Je kunt de ander niet liefhebben, als de liefde niet in je eigen hart stroomt. De retraite werd gaandeweg een zoektocht.

Retraites met Ton Roumen in Dominicanenklooster Huissen
Benedictijns leiderschap: een etmaal bezinnen voor schoolleiders 29-30 oktober 2013 Meer informatie>>
Retraitedag Wat mag ik verwachten? Zaterdag 14 december 2013 Meer informatie>>
 

Terug

Wanneer is er wat te doen?

Kalender wordt geladen...

Bekijk het volledige overzicht >

Volg ons op Twitter Twitter icon

Ontvang onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte en meld u aan voor de nieuwsbrief
Aanmelden

Lees hier de Kloosterkrant

Het Klooster in beeld