MENU

Zingen als antwoord

Door Jan Kortie

De roos kent geen waarom, zij bloeit.
(Angelus Silesius)

Zo’n zinnetje maakt mij enorm blij. Ik hoop dat je er niet te snel overheen leest, dat het niet verloren gaat tussen alle andere woorden. Lees het nog maar eens en haal een keer adem. Silesius ziet hier af van het verklaren van het onbegrijpelijke. Maar hij brengt het mysterie wel heel nabij. Want die roos, die kan ik zien, aanraken en ruiken. En die kan me vervullen met dankbaarheid.

Wat geldt voor de roos geldt natuurlijk voor de hele natuur. ‘De zon kent geen waarom, zij schijnt.’ ‘De rivier kent geen waarom, zij stroomt.’ ‘De nachtegaal kent geen waarom, hij zingt.’ En van de zang van de nachtegaal is het een kleine stap naar de zang van de mens. ‘De mens kent wel een waarom, hij zingt veel te vaak niet.’ Het waarom van de mens wordt namelijk heel snel een waarom-niet. ‘Ik kan niet zingen, ik kan geen wijs houden, ik heb geen ritmegevoel.’

Ohm is het meest mystieke woord dat ik ken. Eén, op zichzelf betekenisloze, lettergreep. Sinds een jaar of vijftien leid ik mantra-avonden en al die jaren bestaat het eerste lied dat we zingen uit alleen dit woord. Eén woord, één toon, zacht gezongen (oooohhh), deels geneuried (mmmmm). Makkelijk, laag of midden in de stem. Aarzelend, tastend in het begin. Maar er bestaat geen stem die dit niet kan. We nemen veel tijd tussendoor om in te ademen, we hebben geen haast. En meteen kun je voelen: meer hoeft niet. Meer woorden, meer tonen, meer volume. Het mag wel, het kan ook heerlijk zijn. Maar het hoeft niet. Dit is al genoeg. En in dat dit-is-genoeg kunnen we elkaar vinden. Wat een wonder is dat toch iedere keer weer! Waar twee (of meer) stemmen bijeenkomen, ontstaat in het midden eigenlijk een derde element: de samenklank, die zich onttrekt aan de controle van beide.

De ervaring van Ohm zingen zit in klank én in beleving dicht bij ‘I am’. Ik ben. Met in dit geval de nadruk op het tweede woord. Ik ben die ik ben. Onbevattelijk mysterie. En er is nóg een klank die dichtbij Ohm komt: Amen. Interessant, nietwaar? Ohm de oorsprong, de oerklank, het begin. Amen de eindklank, het laatste lied van al onze mantra-avonden, de punt. Amen: het zij zo. Of zelfs: het is waar. Eigenlijk is dit de korte samenvatting van onze mantra-avonden: Ohm – I am – Amen. Het is een mysterie – ik ben – het is waar. Iedere keer gaat het hierover. Over die onbevattelijke waarheid van het mystieke. Die we eindeloos kunnen bezingen. Wat een vreugde.
 

Jan Kortie is stembevrijder. Twee maal per jaar komt hij naar Huissen om een middag te leiden, gevolgd door een mantra-avond ‘Het Lied van de Ziel. Zijn boek ‘Jouw ziel wil zingen’ is inmiddels toe aan de vijfde druk. Recent verscheen van zijn hand ‘Het Lied van Het’, een boek met cd over mantrazingen, mystiek, verwondering en vreugde. Dit artikel is een bewerking van een van de hoofdstukken uit het boek. Meer informatie over Jan Kortie is te vinden op www.jankortie.nl.

Op 13 november 2014 komt Jan Kortie weer naar het Dominicanenklooster in Huissen.
Bekijk hier het programma>>

Terug

Wanneer is er wat te doen?

Kalender wordt geladen...

Bekijk het volledige overzicht >

Volg ons op Twitter Twitter icon

Ontvang onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte en meld u aan voor de nieuwsbrief
Aanmelden

Lees hier de Kloosterkrant

Het Klooster in beeld