MENU

Mijmering van Wivine Taminiau

Door: Wivine Taminiau, Pro Plus

Aan mij werd gevraagd of ik een mijmering wilde schrijven voor de kloosterkrant.
“Natuurlijk” was mijn enthousiaste antwoord! En toen begon het: Mijmeren, wanneer mijmer ik nog? Wanneer neem ik hier de tijd voor, en waar komt het woord mijmeren trouwens vandaan. En daar begonnen mijn mooie gedachten.

Mijmeren staat voor “in min of meer weemoedige gedachten verzonken zijn”. Ik realiseer me nu dat ik ’s ochtends vroeg in de auto op weg naar het Dominicanenklooster regelmatig “in goede gedachten verzonken ben”.

Klassieke muziek zachtjes aan en denken aan mijn tocht richting het klooster. Het oord waar ik mij als mens warm gedragen voel. Een werkplek waar mensen ‘jaloers’ op kunnen zijn. Een plek waar een ieder zich gedragen mag voelen. Hard en plezierig inspirerend werken met z’n allen én mooie resultaten boeken met z’n allen. Het warme onthaal en de aardige, kundige mensen die je begroeten.

Als het onderweg een beetje meezit pak ik graag de lauden mee om mijn dag te beginnen. Zo’n prachtige start van de werkdag wens ik een ieder toe.

Af en toe geef ik mijzelf een cadeautje in de vorm van een kloosterovernachting. Dat levert mij een vredig en veilig gevoel op. Niet na mijn werkdag de A15 op, terug naar huis, maar een nachtje fijn onder het Dominicaanse dak.

De laatste keer sliep ik op kamer 11, de kamer die de naam had gekregen van Giordano Bruno, ooit Dominicaan. Oei, in 1600 op de brandstapel terecht gekomen! Zo ging dat blijkbaar vroeger soms. Maar hij wordt door de vrijmetselarij, gnostici, theosofen en vrijdenkers beschouwd als een martelaar voor de vrije gedachten. Blijkbaar had hij toch wel heel veel zinnigs te vertellen. Alleen paste het niet in het “plaatje van toen”.

Al kijkend naar de reusachtige rode beuk in de kloostertuin mijmerde ik even hoe het vroeger geweest zou zijn en ik zond Giordano Bruno mijn persoonlijke goede gedachten.

Even nog mijmerde ik na over die mooie rode beuk die zijn winterslaap houdt om ons allen, bezoekers van de prachtige kloostertuin, weer te gaan verrassen en blij te maken met zijn prachtige blad in het komende voorjaar. Nog meer reden om in het vroege voorjaar mijzelf weer te verwennen met een heerlijke kloosterovernachting. En wie weet welke fijne ‘cel’ met de naam van een prachtige Dominicaan ik dan mag beslapen. Dit vooruitzicht maakt mij blij.

Ik kan dit iedereen van harte toewensen!

Terug

Wanneer is er wat te doen?

Kalender wordt geladen...

Bekijk het volledige overzicht >

Volg ons op Twitter Twitter icon

Ontvang onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte en meld u aan voor de nieuwsbrief
Aanmelden

Lees hier de Kloosterkrant

Het Klooster in beeld